قبل از آن گرفتار طاعون مىشوند ، آنگاه شمشير برنده ميان اعراب حاكم مىشود و اختلاف ميان مردم و پراكندگى در دين و دگرگونى در حال آنان بوجود مىآيد به‌گونه‌اى كه هر كس در اثر مشاهدهء درنده‌خوئى كه در ميان برخى از مردم نسبت به بعض ديگر وجود دارد ، صبح و شام آرزوى مرگ مىكند . » « 1 » و مانند اين ، رواياتى است كه به فاصلهء گرفتن اعراب از عقايد و ارزشهاى خود و ابراز رأى نمودن هر صاحب انديشه‌اى نسبت به انديشه خود و دعوت كردن ديگران به سوى آن ، مربوط مىشود . * * * و نيز از زمرهء همين روايات ، احاديث مربوط به اختلاف ميان عرب و عجم يعنى ايرانيان ، يا بين فرمانروايان ايران و عرب است كه اين درگيرى تا ظهور حضرت مهدى ( ع ) همچنان ادامه مىيابد . وقتى ما ، روايات مربوط به حركت زمينه‌سازان ، ياران درفش‌هاى سياه و روى آوردن نيروهاى آنها به سوى قدس و نيز حركت خصمانهء سفيانى را كه مىخواهد راه بر آنها ببندد ملاحظه كنيم ، نتيجه مىگيريم كه در ميان فرمانروايان و حكام عرب ، جوّ عمومى بر ضد ياران درفش‌هاى سياه خواهد بود ، مگر جنبش يمنى كه زمينه‌ساز حكومت حضرت مهدى ( ع ) است و غير از حركت‌هاى اسلامى كه يارىرسان زمينه‌سازان ظهور آن حضرت و ياران خود وى مىباشند . * * * دسته‌اى ديگر از احاديث ، روايات نبرد حضرت مهدى ( ع ) با اعراب و نيز رواياتى پيرامون كارزار آن حضرت است با اندك باقيمانده‌هاى رژيم حجاز ، بعد از آزادسازى مكّه مكرمه كه در نبردى شديد پس از آزادى مدينهء منوّره و چه بسا هنگام آزادسازى آن انجام مىگيرد . . و سپس نبردهاى متعدد آن حضرت با سفيانى در عراق و جنگ بزرگ امام ( ع ) با سفيانى در فلسطين ، مىباشد . و در برخى از آن روايات آمده است كه آن حضرت با خوارج مخالف خود در عراق مبارزه مىكند و خون هفتاد قبيله را مباح مىشمارد ( گفتگو پيرامون اين

--> ( 1 ) - بحار ج 52 ص 231 .